...คนที่ชอบเลี้ยงหมามักจะมีความผูกพันกันมาก บางคนถึงกับเรียกว่าลูกเลยทีเดียว
ซึ่งหมาแต่ละพันธุ์มักจะมีนิสัยแตกต่างกัน บางคนถึงกับเปรียบเทียบนิสัยเจ้าของกับเจ้าตูบเลยทีเดียว
ไม่ใช่ว่าคนไปมีนิสัยเหมือนเจ้าตูบหรอกนะ ว่ากันว่าเจ้าของมักจะเลือกเลี้ยงหมาตามนิสัยของตัวเองมากกว่า
มาดูกันว่าเจ้าตูบแต่ละพันธุ์นั้นบอกนิสัยเจ้านายอย่างไรบ้าง ? ….
เซนต์เบอร์นาร์ด :
เซนต์เบอร์นาร์ด :
หลายคนขนานนามว่าเป็นเจ้าตูบหน้าตาซื่อบื้อ ตาปรือๆ จะหลับไม่หลับแหล่ แถมยังขี้เกียจอีกต่างหาก แถมยังขึ้นชื่อว่าเป็นเจ้าตูบขี้ตะกละอีกด้วย ยิ่งเลี้ยงยิ่งตัวโตกระโดดหาเจ้านายทีแทบล้มทั้งยืนเลยเชียว เจ้าของที่เลี้ยงหมาพันธุ์นี้ส่วนใหญ่มีนิสัยเฉื่อยชา ไม่กระตือรือร้น และกินเก่ง เรียกว่าถึงเวลาอาหารของนายทีไรเจ้านาร์ดก็ได้หม่ำทุ้กที ชาตินี้ไม่มีอด... คราวนี้ก็เลยเจ้าเนื้อทั้งคนทั้งเจ้าของเลยเอ้า !
บูลด๊อก :
เจ้าหมาหน้าย่น... ไม่ใช่แค่หน้านะที่ย่นแต่ย่นไปทั้งตัวเลยล่ะ บางคนก็เรียกว่าเจ้าหมาหน้ายับ คนที่ชอบเลี้ยงหมาพันธุ์นี้ดูแล้ว เป็นคนที่มีจิตใจสับสนวุ่นวายกับความคิดต่างๆ ตลอดเวลา จึงถ่ายทอดออกมาแบบไม่สบอารมณ์เท่าใดนัก เมื่อจะเลือกเลี้ยงหมาทั้งทีก็คิดว่าเลือกเจ้าหมาบลูด๊อกมาเป็นเพื่อนดีกว่า เพราะลำพังตัวเองก็คิ้วขมวดจะแย่อยู่แล้ว หันหน้าไปก็เจอเจ้าหน้ายับนั่งอยู่เป็นเพื่อนซะง้าน.... เออช่วยกันเครียดช่วยกันย่นทั้งคนทั้งตูบ... ยังไงก็อย่าลืมหาเตารีดด่วนนะ
โดเบอร์แมน:
เห็นรูปร่างและหุ่นเจ้าตูบพันธ์นี้แล้ว ดูสง่างามมาก ซึ่งสมัยก่อนตำรวจ ทหาร มักจะนำเจ้าตูบพันธุ์นี้มาฝึกตามศูนย์ สมัยนี้นิยมนำ อัสเซเชี่ยน มาฝึกดมยาเสพติดมากกว่า และถือได้ว่าเป็นหมาที่มีระเบียบวินัยมากๆ เพราะเป็นหมาที่ดูสง่า เลยมักจะถูกเรียกอย่างเต็มยศว่า เจ้าตูบ โดเบอร์แมน แอนด์ แฮนซั่ม...เชียวล่ะ แต่ต้องทำใจนิดนึงเพราะนิสัยช่างขี้ตกใจและขี้ระแวงเหลือเกิน ... ซึ่งเจ้าของที่เลี้ยงพันธุ์นี้มักจะมีนิสัย จู้จี้ ขี้หงุดหงิด รักความเป็นระเบียบและอยู่ในกรอบ... อืมม์! แล้วงี้ต้องตะเบ๊ะ ทั้งตอนเช้าและก่อนนอนหรือเปล่าเนี่ย
โกลเด้นรีทริฟเวอร์ :
แค่เอ่ยชื่อก็รู้แล้วว่าเป็นหมาที่ฉลาดเพราะพันธุ์นี้มักจะเข้าฉากละครอยู่บ่อยๆ เป็นหมาที่มีขนสีทองสวยมากนิสัยเชื่องและฝึกง่าย..แต่อย่าให้โมโหเชียวเห่าแบบไม่หยุดเลยทีเดียว เจ้าของที่เลี้ยงหมาพันธุ์นี้มักจะมีนิสัยที่ว่านอนสอนง่าย ไม่ค่อยดื้อเท่าไหร่ แต่อย่าปล่อยให้ออกนอกลู่นอกทางเชียวม่ายง้านเสียหมา ! เอ๊ย เสียคน แบบกู่ไม่กลับเลยน้า.......แหม! ก็ติดใจแล้วนี่นา
ดัลเมอร์เชียน :
จัดได้ว่าเป็นหมาที่ซุกซนอันดับต้นๆ เลยทีเดียว ก็เพราะเจ้า 100 จุด น่ะ มักจะคิดว่าตัวเองสวยและแปลกกว่าพันธุ์อื่นๆ ก็ตรงที่มีหลายจุดนี่ล่ะ ถึงได้ชอบวิ่งไปวิ่งมาอวดสรีระของตัวเองซะงั้น เจ้าของที่ชอบเจ้าตูบพันธุ์นี้ส่วนใหญ่มักเป็นคนที่สนุกสนาน ร่าเริง มองโลกในแง่ดี มีเสน่ห์ในตัวเอง เป็นที่ต้องตาต้องใจของฝ่ายตรงข้าม ... ถ้าเป็นเจ้าตูบ 100 จุดน่ะ น่ารักจ้า... แต่ถ้าคน 100 จุด น่ะ อันนี้เสียว...นะ
ดัชชุน :
ถูกขนานนามว่าเป็นหมาพันธุ์ไส้กรอก เพราะลำตัวยาวคลานต้วมเตี้ยม ทั้งสั้นทั้งยาวอย่างนี้ลำบากจะแย่ ยิ่งเจ้าของพาไปทำหมันเ ด็กๆ ชอบเรียกว่าเจ้าหมาหมูหรือเจ้ากัชกุน มาจากดัชชุน + ปีกุน (หมู) เจ้าของที่เลี้ยงหมาพันธุ์นี้เป็นคนเฉยๆ ขี้เกียจเป็นบางครั้งทำโน่นทำนี่ ซึ่งมักจะมีข้ออ้างเสมอ ...แต่ถ้าขยันขึ้นมาก็บ้างานไม่หยุดเช่นกัน...เอ้า ! ถึงเวลานอนกลางวันแล้วครับ ! เจ้านาย....
พูดเดิ้ล :
พูดถึงหมาพันธุ์พูดเดิ้ลแล้วนึกถึงความสวยงามของขนเจ้าเดิ้ลเลยล่ะ เจ้าของส่วนใหญ่จะเป็นผู้หญิง ขนสวยขนาดนี้เจ้าของมักจะพาเข้าร้านเสริมสวยหมา ตัดแต่งขนซะออกมาเหมือนลูกแกะเชียว บางรายถึงกับย้อมให้เป็นสีสัน หรือไม่ก็จับน้องเดิ้ลสวมเสื้อใส่กระโปรงซะง้าน... เจ้าของที่เลี้ยงหมาพันธุ์นี้เป็นคนที่รักสวยรักงามประมาณว่า ถ้าชั้นสวยหมาก็ต้องสวยเหมือนชั้น เอ๊ย ! หมาชั้นก็ต้องสวยเช่นกัน... ยิ่งคนถ้ารักถ้าผูกผันกันมากๆ เจ้าของผูกโบว์สีไหนเจ้าเดิ้ลก็ผูกโบว์สีเดียวกับเจ้าของนั่นหละ อืมม์ ! อย่างงี้เรียกแฝดคนละฝารึเปล่าเนี่ย
